Πέμπτη 30 Μαΐου 2024

Η ΜΕΛΩΔΙΑ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ.....

 ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΜΕ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΜΙΟΥΖΙΚΑΛ ΜΕ ΧΟΡΟ, ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΚΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ ΟΜΟΡΦΟΥΣ ΡΟΛΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ Δ1....

ΓΙΑΤΙ....

ΚΑΘΕ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

ΚΑΘΕ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

ΚΑΘΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ

ΚΑΘΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ

ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ

ΚΑΘΕ ΔΡΑΣΗ

ΕΙΝΑΙ ΣΧΟΛΕΙΟ

ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΖΩΝΤΑΝΟ, ΔΡΑΣΤΗΡΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΟΥ ΠΕΡΙΣΤΟΙΧΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΕΧΝΕΣ!!!!







Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΟΙΡΑΖΕΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ

 

Η ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΜΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ ΕΝΑ ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ
ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΙΚΡΟΥΣ ΠΙΑΝΙΣΤΕΣ ΜΑΣ ΝΑ ΜΟΙΡΑΖΟΥΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΥΣ!!!!!

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΜΑΡΙΑ!!!!




ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΟ.....ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ!!!!

 Ένα σύντομο αφιέρωμα στον μεγάλο πρωταγωνιστή του θεάτρου σκιών στον Καραγκιόζη πραγματοποιήθηκε σήμερα μερικούς μαθητές του Β2 και του Γ2 τμήματος του σχολείου μας.....

  Πρώτα αναφερθήκαμε στη βιογραφία του Ευγένιου Σπαθάρη, αυτού του κορυφαίου Έλληνα Καραγκιοζοπαίχτη. Παρουσιάσαμε τις ρίζες του Καραγκιόζη και στο πως δημιουργήθηκε αυτός ο πρωτότυπος, φανταστικός και λαϊκός ήρωας.

  Έπειτα οι μαθητές:

Αντώνης (από το τμήμα μας) και Κωνσταντίνος (από το Β2), αυτοσχεδιάζοντας, παρουσίασαν τις δικές τους παραστάσεις με μεγάλη επιτυχία, τρομερό ενθουσιασμό και πολύ, πολύ γέλιο!!!!

ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ ΠΑΙΔΙΑ!!!!!!











Δευτέρα 20 Μαΐου 2024

ΑΣ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΧΟΡΟΙ....

ΑΣ ΚΛΕΙΣΟΥΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ, ΑΣ ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ,
ΑΣ ΘΥΜΗΘΟΥΜΕ ΤΙ ΖΗΣΑΜΕ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ,
ΑΣ ΝΙΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΡΥΘΜΟ, ΑΣ ΦΕΡΟΥΜΕ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ ΟΣΑ ΓΝΩΡΙΣΑΜΕ!!!





ΠΡΟΣΕΧΩΣ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΞΕΝΑΓΗΣΗ!!!!!

 

Η ΑΡΧΑΙΑ ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΦΙΛΛΙΠΩΝ

Η ΑΡΧΑΙΑ ΠΟΛΗ ΤΩΝ ΦΙΛΙΠΠΩΝ - ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ - ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΩΝ ΦΙΛΙΠΠΩΝ
ΜΙΑ ΦΟΒΕΡΗ ΕΚΔΡΟΜΗ - ΜΙΑ ΑΞΕΧΑΣΤΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ
ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΞΕΝΑΓΟΙ ΠΟΥ ΥΙΟΘΕΤΗΣΑΝ ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΩΝ ΦΙΛΙΠΠΩΝ

ΑΣ ΤΑΞΙΔΕΨΟΥΜΕ!!!!!!








  Την Παρασκευή 17/5/2024 επισκεφτήκαμε και τα δύο τμήματα της Γ΄ τάξης την αρχαία πόλη των Φιλίππων. Εκεί θαυμάσαμε το πανέμορφο αρχαίο θέατρο των Φιλίππων. Περπατήσαμε στους διαδρόμους του, καθίσαμε στις κερκίδες, ξεχωρίσαμε το τμήμα του θεάτρου που ονομάζεται ΔΙΑΖΩΜΑ. Ακόμη, παρατηρήσαμε την ορχήστρα και ότι απέμεινε από την σκηνή. Επιπλέον, αφού ανεβήκαμε όλοι μαζί ομαδικά στο ψηλότερο σημείο του θεάτρου, δείξαμε το ΚΟΙΛΟΝ και κατανοήσαμε γιατί προτιμούσαν οι αρχαίοι Έλληνες να χτίζουν θέατρα σε λόφους με κατάλληλη κλίση.
    
  Φυσικά ενθουσιασμένοι, συγκινημένοι και γεμάτοι χαρά, τρέξαμε, αγγίξαμε, παρατηρήσαμε, θαυμάσαμε, εξερευνήσαμε κάθε πτυχή και κάθε άλλο τμήμα, κομμάτι και μέρος του θεάτρου. Όλους αυτούς τους μήνες που δουλεύουμε και συλλέγουμε στοιχεία και πληροφορίες για το αρχαίο θέατρο των Φιλίππων, μάθαμε, καταγράψαμε και γνωρίσαμε πολλά μοναδικά στοιχεία. Όλα αυτά τα στοιχεία, εκείνη την ημέρα της επίσκεψης μας τα είδαμε από κοντά. 
  Σε κάποιους φάνηκε διαφορετικό από κοντά, κάποιοι ένιωσαν δέος, κάποιοι άλλοι αναρωτήθηκαν πως κουβάλησαν όλες αυτές τις τεράστιες και ογκώδεις πέτρες, άλλοι φαντάστηκαν πως γίνονταν οι παραστάσεις, που στέκονταν οι θεατές και που άλλαζαν οι ηθοποιοί. 
   


   Η μεγαλύτερη και πιο μοναδική στιγμή αυτής της επίσκεψης, φυσικά ήταν η στιγμή της ξενάγησης. Και ναι ότι σχεδιάσαμε, φανταστήκαμε, προγραμματίσαμε, ετοιμάσαμε έγινε πραγματικότητα. Καταφέραμε να γίνουμε πρωταγωνιστές του θεάτρου. Αφού περπατήσαμε περήφανα στο κέντρο της ορχήστρας, με συντροφιά μας ένα όμορφο τραγούδι, στηθήκαμε μπροστά στους γονείς μας και παρουσιάσαμε όλα όσα είχαμε μάθει αυτούς του μήνες.





  

  Αναφερθήκαμε στα εξής:

  • Πότε και από ποιον ιδρύθηκε η πόλη των Φιλίππων
  • Ποιος είναι ο Φίλιππος Β
  • Ποια ήταν τα κομβικά μέρη του θεάτρου
  • Πως άλλαξε το θέατρο κατά τη ρωμαϊκή εποχή
  • Πότε χτίστηκε η πρώτη χριστιανική εκκλησία στην περιοχή
  • Πότε σταμάτησε να λειτουργεί το θέατρο
  • Πότε έγιναν οι πρώτες ανασκαφές
  • Πότε άρχισε να ξαναλειτουργεί το θέατρο
  • Σε τι κατάσταση βρίσκεται σήμερα

  



    

Σε δεύτερη φάση παρουσιάσαμε τις μακέτες - κατασκευές με τα θέατρα που φτιάξαμε ομαδικά στην τάξη μας. Τέλος παρουσιάσαμε μια σύγκριση που είχαμε καταγράψει στην τάξη. σε σχέση με τις ομοιότητες και τις διαφορές των σύγχρονων και των αρχαίων θεάτρων. Τόσο οι γονείς μας όσο και οι μαθητές του άλλου τμήματος μας άκουσαν με προσοχή και συγκίνηση. 
  

   Αργότερα περπατήσαμε στα ερείπια της αρχαίας πόλης των Φιλίππων, θαυμάζοντας τις τεράστιες κολώνες με τους πανέμορφους κίονες. Μιλήσαμε για την κορυφαία μάχη που πραγματοποιήθηκε στην περιοχή ανάμεσα στην ομάδα του Βρούτου και την ομάδα του Οκταβιανού. 

  Τελευταία μας στάση ήταν το μουσείο, όπου είδαμε αγάλματα, μνημεία, αγγεία, κοσμήματα, νομίσματα, προσωπεία, ψηφιδωτά τόσο της αρχαιότητας όσο και των βυζαντινών χρόνων.


  Μια εκδρομή ανεκτίμητης αξίας, που είναι βέβαιο ότι θα μείνει ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη των μαθητών. Γιατί πάντοτε οι γνώσεις που κατακτώνται μέσα από βιώματα και εμπειρίες δε λησμονούνται ποτέ. Γιατί η ιστορία, τα μνημεία, το παρελθόν δε χάνουν ποτέ την αξία τους αν τα τιμούμε, τα σεβόμαστε, τα ακολουθούμε, τα θαυμάζουμε και τα μεταλαμπαδεύουμε στις επόμενες γενιές με αξιοπρέπεια.










  

























 

Πέμπτη 16 Μαΐου 2024

Η ΚΟΡΥΦΑΙΑ ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΦΙΛΙΠΠΩΝ


  Το 44 π. Χ. ο Ιούλιος Καίσαρας (κορυφαίος στρατηγός της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, μετέτρεψε τη Ρώμη σε υπερδύναμη δημιουργώντας την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία) είχε αποκτήσει τεράστια δύναμη και υπήρχε η φήμη ότι θα καταλύσει το δημοκρατικό πολίτευμα. Τότε λοιπόν διαμορφώθηκε μια μεγάλη ομάδα εναντίον του Καίσαρα (ένα κίνημα), δύο άτομα που ανήκαν σε αυτό το κίνημα δολοφονούν τον Ιούλιο Καίσαρα, ο ένας από αυτούς ήταν ο Βρούτος. Ο Βρούτος ήταν πάντοτε στο πλευρό του στρατηγού Ιουλίου Καίσαρα και κανένας δεν περίμενε πως θα σταθεί απέναντι του και θα τον δολοφονήσει. 



  Μετά τη δολοφονία ο θετός γιός του Καίσαρα, ο Οκταβιανός καταφθάνει στη Ρώμη και μαζί με τον Μάρκο Αντώνιο διαμορφώνουν μια στρατιωτική ομάδα ώστε να τιμωρηθούν οι δολοφόνοι του πατέρα του. Η άλλη στρατιωτική ομάδα είχε αρχηγό τον Βρούτο και όλους όσους πολέμησαν τον Καίσαρα και την υπερδύναμη του. 



   Οι δυο αυτές στρατιωτικές ομάδες, το 42 π. Χ. συναντήθηκαν στους Φιλίππους (ευνοϊκό πεδινό έδαφος ώστε να παραταχθούν οι στρατοί), όπου έγινε μια κορυφαία μάχη ανάμεσα στους υποστηρικτές του Καίσαρα και τους δολοφόνους  - αντιπάλους του. Ο κάθε στρατός διέθετε περίπου 80.000 άνδρες. Η ομάδα του Οκταβιανού διέθετε και 13.000 ιππείς, ενώ ο στρατός του Βρούτου 12.000 ιππείς. 



  Ο Μάρκος Αντώνιος (στρατηγός στην ομάδα του Οκταβιανού) είχε σκοπό να περικυκλώσει το στρατόπεδο του Βρούτου (και του Κάσσιου). Όταν ο Κάσσιος κατάλαβε τι σχεδίαζε ο Αντώνιος δημιούργησε ένα τείχος γύρω από το στρατόπεδο του ώστε να εμποδίσει τους αντιπάλους. 



  Τελικά νικά η ομάδα του γιού του Καίσαρα (ο στρατός του Οκταβιανού και του Μάρκου Αντώνιου), κυριεύουν την περιοχή των Φιλίππων και ιδρύουν μία ρωμαϊκή αποικία στην περιοχή των Φιλίππων. Ο Βρούτος νιώθοντας πλήρως απογοητευμένος και ηττημένος, αυτοκτονεί. 




Τρίτη 14 Μαΐου 2024

Ο ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΗΣ ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ

 

  Ας γνωρίσουμε το μεγαλοπρεπές έργο του Ιουστινιανού. Έναν μοναδικό ναό που συνδυάζει το μεγαλείο και τη λιτότητα. Πολυτελή και ιδιαίτερα υλικά από κάθε γωνιά του τότε κόσμου χρησιμοποιήθηκαν για να χτιστεί το κορυφαίο αυτό οικοδόμημα, που ο τρούλος του μοιάζει να αιωρείται. Η ομορφιά και η μεγαλοπρέπεια του θαμπώνουν τον κάθε επισκέπτη και είναι ένα μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς που εκατομμύρια επισκέπτες θαύμασαν και θαυμάζουν εδώ και τόσους αιώνες.














ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΠΟΥ ΚΡΥΒΕΙ Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ (ΠΗΓΗ ekriti)

Για περισσότερο από μια χιλιετία, ως και την άλωση της από τους Τούρκους το 1453, η Κωνσταντινούπολη ήταν ένα από τα μεγαλύτερα αστικά κέντρα του Χριστιανισμού. Στην καρδιά της Πόλης δέσποζε ο ναός της Αγίας Σοφίας, αφιερωμένος στη σοφία του Θεού.

Ο πρώτος ναός της Αγίας Σοφίας θεμελιώθηκε από τον Μεγάλο Κωνσταντίνο το 330 μ.Χ. όταν ονόμασε τη μετέπειτα Κωνσταντινούπολη πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής (Βυζαντινής) Αυτοκρατορίας. Η ανέγερση του ναού ολοκληρώθηκε από τον γιο του Κωνστάντιο και τα εγκαίνια έγιναν στις 15 Φεβρουαρίου του 360.

Ο Βυζαντινός Ναός της Ύπατης Σοφίας του Ένσαρκου Λόγου του Θεού, περισσότερο γνωστή ως Αγία Σοφία ή Αγιά-Σοφιά, (τουρκικά Ayasofya, λατινικά Sancta Sophia ή Sancta Sapientia), γνωστός και ως Ναός της Αγίας του Θεού Σοφίας ή απλά Η Μεγάλη Εκκλησία, ήταν από το 360 μέχρι το 1453 ορθόδοξος καθεδρικός ναός της Κωνσταντινούπολης, με εξαίρεση την περίοδο 1204 – 1261 κατά την οποία ήταν ρωμαιοκαθολικός ναός,λογω της καταλήψεως της Κωνσταντινούπολης από τους Λατίνους της Δ’ σταυροφορίας.

Κατά την εποχή του αυτοκράτορα Αρκαδίου, το 404, η πρώτη Αγιά Σοφιά πυρπολείται και θα κτισθεί εκ νέου από τον Θεοδόσιο Β’. Τα εγκαίνια θα γίνουν στις 10 Οκτωβρίου του 415, όμως ο ναός θα πυρποληθεί και πάλι το 532, κατά τη Στάση του Νίκα.

Έτσι, ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α’ αποφασίζει να κατασκευάσει την εκκλησία από την αρχή, στον ίδιο χώρο, αλλά πολύ πιο επιβλητική, για να δεσπόζει στη Βασιλεύουσα. Τα θεμέλια αυτού του μεγαλοπρεπή ναού θα μπουν στις 23 Φεβρουαρίου του 532.

Για την ολοκλήρωση του κολοσσιαίου έργου δούλεψαν αδιάκοπα επί έξι χρόνια 10.000 τεχνίτες, ενώ ξοδεύτηκαν 320.000 λίρες (περίπου 120.000.000 ευρώ). Από κάθε σημείο όπου υπήρχε Ελληνισμός, έγινε προσφορά:

Τα πράσινα μάρμαρα από τη Μάνη και την Κάρυστο, τα τριανταφυλλιά από τη Φρυγία και τα κόκκινα από την Αίγυπτο. Από τον υπόλοιπο κόσμο προσφέρθηκαν τα πολύτιμα πετράδια, ο χρυσός, το ασήμι και το ελεφαντόδοντο, για τη διακόσμηση του εσωτερικού.

Τα εγκαίνια έγιναν στις 27 Δεκεμβρίου του 537 από τον Ιουστινιανό, ο οποίος βλέποντας την υπεροχή της Αγίας Σοφίας έναντι του ξακουστού ναού του Σολομώντα, λέγεται ότι αναφώνησε: «Δόξα τω Θεώ το καταξιωσάντι με τελέσαι τοιούτον έργον. Νενίκηκά σε Σολομών».

Κατά καιρούς πολλοί Τούρκοι αλλά και Ευρωπαίοι μελετητές προσπάθησαν να εξηγήσουν αυτό το αρχιτεκτονικό θαύμα. Σύμφωνα με τα πορίσματα αυτών των ερευνών,»για το κτίσιμο και τα θεμέλια της Αγίας Σοφίας εφαρμόσθηκαν τεχνικές πρωτόγνωρες και μυστήριες για την τότε εποχή,αλλά ακόμα και για τα σημερινά δεδομένα, γεγονός που φανερώνει την αξία του κτίσματος.

Χαρακτηριστικό είναι ότι 1600 χρόνια περίπου μετά το κτίσιμο του ναού,ο μεγάλος σεισμός στις 17 Αυγούστου 1999 που έγινε στην ευρύτερη περιοχή της Κωνσταντινούπολης,δεν πείραξε καθόλου τα θεμέλια της Αγίας Σοφίας.

Εντελώς αντίθετα έκανε μεγάλες ζημιές στα έργα ανακαίνισης που είχαν γίνει τα τελευταία 14 χρόνια,με αποτέλεσμα να γκρεμισθούν όλοι οι αναπαλαιωμένοι σοβάδες και να δημιουργηθεί μεγάλο πρόβλημα στις εργασίες του ιστορικού ναού,ενώ οι ιστορικές του βάσεις να μείνουν ανέπαφες.

Αλλά η Αγία Σοφία,όπως φαίνεται και από το ιστορικό που παρέθεσαν οι ίδιοι οι Τούρκοι,έχει αντέξει και σε ακόμα πέντε παλαιότερους καταστροφικούς σεισμούς , χωρίς να υποστεί σοβαρές ζημίες (553,557,869,1344,1894).

Τα «μυστήρια» της Αγίας Σοφίας

Τα τελευταία χρόνια ορισμένα γεγονότα,με επίκεντρο το ναό της Αγίας Σοφίας και με αποκορύφωμα την απροσδόκητη εμφάνιση τον Ιούλιο 2009 του εξαπτέρυγου Άγγελου στον Τρούλο, ο οποίος είχε καλυφθεί με ασβέστη πριν 160 χρόνια, έχουν προκαλέσει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Το γεγονός αυτό, μάλιστα είχε αποκαλύψει πρώτη η εφημερίδα Hurriyet,ενώ η εφημερίδα Milliyet αναφερόμενη στο γεγονός έκανε και νύξεις «για σημαδιακή εμφάνιση μέσα στον ιστορικό ναό της Αγίας Σοφίας που ίσως έχει και άλλες προεκτάσεις….»

Eνα ακόμη ασυνήθιστο, αλλά ταυτόχρονα και ανεξήγητο φαινόμενο που παρουσιάζεται στον μεγαλοπρεπή ναό από το καλοκαίρι του 2008,είναι η εμφάνιση βυζαντινών σταυρών στις αψίδες του τρούλου επάνω στον ασβέστη του σοβά με τον οποίο ήταν καλυμένοι εδώ και εκατοντάδες χρόνια.Το παράδοξο είναι ότι δεν φαίνονται με γυμνό μάτι αλλά αποτυπώνονται με τον φωτογραφικό φακό.Υπ’όψη ότι σε όλους τους τοίχους του ναού υπάρχουν σοβαντισμένοι σταυροί,αλλά το φαινόμενο εμφανίζεται μόνον στους υπάρχοντες στις αψίδες του τρούλου.

Ένας άλλος σημαντικός θρύλος, είναι εκείνος του «Κρυμμένου Πατριάρχη», ο οποίος μάλιστα μοιάζει με τον Ελληνικό θρύλο για τον κρυμμένο παπά. Όπως αναφέρει η τουρκική παράδοση, στο νότιο μέρος του ναού υπάρχει ένας στενός διάδρομος που οδηγεί σε μια παμπάλαια αραχνιασμένη και πολύ μυστήρια πύλη την οποία ο θρύλος αναφέρει ως την «Κλειστή Πύλη». Σύμφωνα με τις τουρκικές αναφορές, όταν ο Μωάμεθ ο Β’ Πορθητής μπήκε στην Κωνσταντινούπολη ο τελευταίος ελληνορθόδοξος Πατριάρχης μαζί με τους συνοδούς του τελούσε στο σημείο αυτό Θεία Λειτουργία. Μόλις οι οθωμανικές ορδές εισέβαλαν στον ναό, ο Πατριάρχης και όλη η συνοδεία του εισήλθε μέσα στην πύλη αυτή, η οποία έκλεισε και από τότε χάθηκαν, ενώ η πύλη έμεινε ερμητικά κλειστή και κανένας δεν τόλμησε ποτέ να την ανοίξει. Μάλιστα, λέγεται ότι κάθε χρόνο στην Ανάσταση των ορθόδοξων χριστιανών,μπροστά από την πύλη αυτή, εμφανίζονται…. κόκκινα αυγά!!!

Ο θρύλος, μάλιστα,  συμπληρώνεται από την προφητεία, ότι όταν η πύλη αυτή ανοίξει, στον ναό θα ακουστούν ξανά οι χριστιανικές ελληνορθόδοξες ψαλμωδίες…

Ο μυστηριώδης υπόγειος κόσμος

Υπάρχουν στοιχεία για την ύπαρξη εκτεταμένου υπόγειου χώρου κάτω από το υπέδαφος της Αγίας Σοφίας. Για παράδειγμα, είναι γνωστό ότι υπήρχαν κρύπτες και κατακόμβες κατά την πρώτη Χριστιανική περίοδο. Η συνήθεια των Χριστιανών να θάβουν τους νεκρούς τους σε μυστικά οστεοφυλάκια και κρύπτες κάτω από τη εκκλησία ήταν πολύ χαρακτηριστική και έμοιαζε με την παγανιστική συνήθεια να θάβουν τους νεκρούς τους έξω από τα τείχη της πόλης….

Άλλωστε, δύο από τις σπουδαιότερες χριστιανικές εκκλησίες του 6ου αιώνα μ.Χ, η εκκλησία του Αγίου Πέτρου στην Ρώμη και ο Πανάγιος Τάφος στην Ιερουσαλήμ είχαν επίσης κρύπτες. Ο Άγιος Πέτρος χτίστηκε πάνω από ένα κοιμητήριο και κοντά σε έναν Ετρουσκικό ναό, ενώ ο Πανάγιος Τάφος χτίστηκε πάνω από έναν ναό αφιερωμένο στην θέα Αφροδίτη.

Καθώς η Αγία Σοφία ήταν μια από τις σημαντικότερες εκκλησίες του Χριστιανισμού είναι εύλογο να υπάρχει ανάλογος υπόγειος χώρος, όπως ακριβώς με τις δύο προαναφερθείσες εκκλησίες. Επίσης είναι πιθανό, όπως συνέβαινε με τις δυο εκκλησίες στη Ρώμη και την Ιερουσαλήμ, έτσι και η Αγία Σοφία να χτίστηκε πάνω από παγανιστικό ναό.

Παρόλα αυτά, ελάχιστα πράγματα γνωρίζουμε για το τι ακριβώς βρίσκεται κάτω από την εκκλησία παρά τις εκτεταμένες έρευνες που ξεκίνησαν το 1935. Σύμφωνα με έναν μύθο, ο Σατανάς φυλακίστηκε κάτω από την Αγία Σοφία, ενώ σύμφωνα με άλλον μύθο κάποιοι ιερείς έκρυψαν βυζαντινά κειμήλια σε κρύπτες κάτω από την εκκλησία λίγο πριν από την άλωση της Πόλης.

Κάτω από το έδαφος και σε κοντινή απόσταση από την εκκλησία βρίσκεται η Βασιλική Κινστέρνα ή Κιστέρνα, γνωστή πλέον ως Γερεμπατάν Σαράι ή Γερεμπατάν Σαρνιτζί. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη υπόγεια δεξαμενή νερού που κατασκευάστηκε στην Κωνσταντινούπολη, διαστάσεων περίπου 138 × 64.5 μ., βρίσκεται σε βάθος 150 μέτρων νοτιοδυτικά της εκκλησίας, χτίστηκε από τον Ιουστινιανό αυτοκράτορα τον Ά το 532 μ. Χ. και καλύπτει μια έκταση 1000 τετραγωνικών μέτρων.

Η κινστέρνα είχε αρχικά 336 μαρμάρινους κίονες ύψους 8 μέτρων, τοποθετημένους σε 12 σειρές με 28 κίονες η καθεμία, σε απόσταση 4 μέτρων η μία από την άλλη. Ήταν ένα από τα σημαντικότερα δημόσια έργα του Ιουστινιανού με σκοπό την ύδρευση της Πόλης και εξαίρετο δείγμα βυζαντινής μηχανικής.

Το 1937 άρχισαν έρευνες στο υπέδαφος ακριβώς κάτω από την Αγία Σοφία. Οι έρευνες διακόπηκαν άδοξα λόγω της έναρξης του Β´ Παγκόσμιου Πολέμου. Το 1945 αποφασίστηκε να αντληθεί το νερό κάτω από την εκκλησία για να διευκολυνθούν οι έρευνες. Η στάθμη του νερού όμως δεν κατέβηκε ποτέ και η μηχανή άντλησης κάηκε λόγω της υπερπροσπάθειας τερματίζοντας και αυτή την απόπειρα.

Το 2005 άρχισαν έρευνες στα πηγάδια της περιοχής με σκοπό να εξεταστεί ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούσε το δίκτυο των τούνελ, αλλά και της υδροδότησης του κτηρίου και της γύρω περιοχής. Η έρευνα εντόπισε εννιά πηγάδια στον περιβάλλοντα χώρο της εκκλησίας, πέντε εκ των οποίων είχαν ακόμη νερό, ενώ δύο εξερευνήθηκαν πλήρως. Βρέθηκαν επίσης τούνελ που λειτουργούσαν ως σύστημα εξαερισμού και αφύγρανσης.

Το 2009 ο κινηματογραφιστής Goksel Gulensoy γύρισε ένα ντοκιμαντέρ γύρω από το υπέδαφος της Αγίας Σοφίας. Η ομάδα του Gulensoy ερεύνησε δύο δεξαμενές που συνέδεαν την εκκλησία με την υπόγεια Κινστέρνα και το Τοπ Καπί, (τουρκ. Topkapı Sarayı) ανάκτορο που βρίσκεται χτισμένο σε λόφο με θέα το Βόσπορο.

Στον πάτο της μιας εκ των δυο δεξαμενών οι δύτες βρήκαν δύο κομμάτια ξύλου, έναν κουβά και έναν ανθρώπινο σκελετό.

Στη δεύτερη δεξαμενή η ομάδα ανακάλυψε πολλά φιαλίδια που χρονολογούνταν από το 1917, γυαλί από τους πολυελαίους της εκκλησίας, μια αλυσίδα με δυο κρίκους στην άκρη και κομμάτια από βιτρώ. Εικάζεται ότι τα φιαλίδια βρέθηκαν εκεί όταν Βρετανοί στρατιώτες προσπάθησαν να πάρουν αγίασμα αφού εισέβαλαν στην Πόλη το 1917.

Η έρευνα του 2005 και το ντοκιμαντέρ του 2009 είναι η αρχή των ερευνών. Θα χρειαστούν περαιτέρω έρευνες προς αυτή την κατεύθυνση ώστε να υπάρξουν ευρήματα που θα μας οδηγήσουν σε ασφαλή συμπεράσματα.

 

Δευτέρα 13 Μαΐου 2024

ΔΕΚΑΔΙΚΟΙ .... ΤΟΥΣ ΒΑΖΩ ΣΕ ΣΕΙΡΑ

 


54,98          54          0,54          54,5        5,4          54,009          54,999          55          54,23          54,78          55,88          0,555          54,66          54,05          54,68          54,7          0,544          5,44          54,1


Γράφω τους παραπάνω αριθμούς στο τετράδιο μου, ξεκινώ από τον μικρότερο προς τον μεγαλύτερο







Στους παρακάτω αριθμούς κυκλώνω τα δέκατα.

34,778          5,98          124,51          888,002

67,844          339,8          445,58          22,903

44,099          322,1          765,04          72,266          




Τρίτη 7 Μαΐου 2024

ΤΑ ΕΘΙΜΑ ΤΟΥ ΑΗ ΓΙΩΡΓΗ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΒΑΛΑΡΗΔΕΣ

 Έθιμα σε όλη την Ελλάδα 


Στο Όλβιο Ξάνθης αναβιώνει το έθιμο των πεχλιβάνηδων. Νεαροί παλαιστές (πεχλιβάνηδες), φορώντας δερμάτινο παντελόνι και αλειμμένοι με λάδι, επιδίδονται σ ’ένα είδος ελληνορρωμαϊκής πάλης, ιδιαίτερα δημοφιλούς στην Τουρκία. Νικητής αναδεικνύεται αυτός που θα βάλει πλάτη τον αντίπαλό του ή θα του κατεβάσει το παντελόνι. Το έθιμο λέγεται ότι αναπαριστά τη μάχη του Αγίου Γεωργίου με τον δράκο και ήρθε στην Ελλάδα από τους πρόσφυγες της Κωνσταντινούπολης.



Το έθιμο των πεχλιβάνηδων αναβιώνει και στην Ανθή Σερρών. Οι ρίζες του, εδώ, βρίσκονται στα χρόνια της τουρκοκρατίας, όταν τα θαρραλέα παλληκάρια του χωριού, παίρνοντας την ευλογία από τον Αη-Γιώργη, πάλευαν με τα πρωτοπαλίκαρα των Τούρκων και κατάφερναν επιδεικνύοντας δύναμη και θάρρος να τα νικήσουν.

Στο Νέο Σούλι Σερρών γίνεται η αναπαράσταση της νίκης του Αγίου Γεωργίου επί του δράκου από νέους του χωριού. Το δρώμενο της «Δρακοκτονίας» συγκεντρώνει πολύ κόσμο κάθε χρόνο. Ακολουθεί γλέντι με χορό, κρασί και παραδοσιακό φαγητό.




Η Αράχωβα Βοιωτίας τιμά τον προστάτη Άγιό της με τριήμερες εκδηλώσεις, το «Πανηγυράκι», όπως το ονομάζουν οι ντόπιοι. Περιλαμβάνει δρώμενα, παραδοσιακά αγωνίσματα, τοπικούς χορούς και παραδοσιακή μουσική. Την εικόνα του Αγίου Γεωργίου, κατά τη διάρκεια της περιφοράς της, συνοδεύουν νέοι και νέες της περιοχής με τοπικές ενδυμασίες.

Στην Ασή Γωνιά Χανίων οι κτηνοτρόφοι της περιοχής συρρέουν με τα κοπάδια τους στην εκκλησία του Αη-Γιώργη του Γαλατά για να πάρουν την ευλογία του. Τα ζώα, στολισμένα με τα πιο μελωδικά λέρια (κουδούνια), μαντρώνονται στην «κούρτα» έξω από την εκκλησία κι αρμέγονται ένα-ένα.

Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας γίνονται αυτοσχέδιες ιπποδρομίες προς τιμή του Αγίου (Καλλιόπη Λήμνου, Πλατύ Μεσσηνίας, Άγιος Γεώργιος Μεσολογγίου)




Άγιος Γεώργιος Μαντηλάς

Ανήμερα της εορτής του αγίου Γεωργίου αναβιώνει στο Καστράκι Καλαμπάκας το έθιμο των μαντηλιών, με επίκεντρο το εξωκλήσι του Αη Γιώργη του Μαντηλά.

Η ΦΟΒΕΡΗ ΓΙΟΡΤΗ ΜΑΣ - 25Η ΜΑΡΤΙΟΥ

  ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΜΕ ΝΑ ΤΙΜΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΘΥΣΙΕΣ ΤΩΝ ΗΡΩΩΝ ΤΟΥ 1821 ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΜΕ ΝΑ ΕΤΟΙΜΑΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΜΕ ΔΙΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤ...